14 Oct 07 [With TVXQ!]
posted on 15 Oct 2007 09:46 by meaw-truelight
14 Oct 07 [มีทุกรสชาติ ตั้งแต่สุขเศร้ายันหมี่เกี๊ยว!]
Credit : Pingbook (ถ่ายแจ่มได้ใจมากค่ะ!)
จะเริ่มค่อยๆเล่าตั้งแต่แรกนะ!
ออกจากบ้านตัวเองเวลา 6.15 นาที ไปรับพวกเพื่อน 6.30
แต่เลทถึงประมาณ 6.50
ด้วยความสะเพร้าไม่น่าให้อภัย ลืมป้ายทั้งหมด ที่สูบลมลูกโป่งด้วย!
จะบ้าตาย เลยได้ออกจาชลบุรีประมาณ 7.10 = =
ขอโทษจริงๆสำหรับตรงนี้ เค้าตื่นเต้นมากไปหน่อย ทำให้ทุกคนเดือดร้อน ...
พอครึ่งทาง ก็เปิดคอน Heart Mind And Soul ดูเล่น เคิ่กกก ><
จากนั้นก็ไปจอดรถหน้าสยามดิสคัฟฯ ซอยเคโรโระ
(เหมือนจะเคโรโระมันทุกซอย?)
ก็ออกมาจากรถด้วยความบ้ามหาศาล - -
หอบหนม หอบน้ำ เตรียมกิน เตรียมบ้าอย่างเต็มที่
เสร็จแล้วก็ไปหาโดนัท เจอพี่พลอยแอนท์พี่เกรฟ
แล้วก็พากันเดินไปประตูทางเข้าไปหาพี่เจ๊นา~~
แน่นอน คนเยอะชิบ! นี่ถึงนั้นตอนประมาณ 9.00 โมง ได้มั้ง
แล้วอยู่ดีๆเข้าก็เปิดให้เข้าไปนิดนึง แล้วก็กักกันต่อ ให้เราเห็นพื้นที่บูธลางๆ
โดนดัน โดนเบียด แค่นั้นก็แทบตายแล้ว กรูไม่เคยเจออย่างนี้ ย๊ากก
แต่ไม่เป็นไร แค่นี้ทนได้ ไหวแน่นอน~~
ไหว เออ ไหว -*- แต่รอจนถึง 10 โมงอะ
ตากแดด เบียดค่อนข้าง รอถึง 10 โมง!
กว่าจะได้เข้าไป พอเข้าไปคนก็เยอะแล้วอะ ขนาดอยู่ค่อนข้างหน้า
เพราะเค้าปล่อยคนจากฝั่งนู้นมาก่อนน่ะนะ
ที่แย่มากคือ ทีมงานขายบัตร ขายของตรงนั้นไม่คิดเลยว่ามันเบียดเกินไป
แนะนำว่า เอาบูธออกไป จะเยี่ยมมากๆๆ มันจะไม่เบียดเสียดกันขนาดนี้อะ - -
อื้ม ก็เบียดๆกันๆกันไป พี่เจ๊นา แล้วก็พี่..อะไรนะ ชื่อไรไม่รู้อะ พี่เค้าดึงเค้าไปข้างหน้า
ซึ่งอยู่ตรงประมาณ แจ-มิน ประมาณนั้น ข้างหน้าๆ
ปลื้มมาก เราจะได้ดูดงบังใกล้ อ๊ากกกก
หลังจากนั้น 30 นาที ก็สงบลง ทุกๆคนค่อยๆนั่งกันอย่างเรียบร้อย
แต่ก็เบียดอยู่ดี 55+
ที่ประทับใจคือ หันไปทางไหนก็คุยกันได้หมด
มันส์สะเด็ด คุยแล้วคุยอีก เล่านู้นเล่านี้ 55+
แคสสิโอเปียน่ารักมากกก คนไทยก็งี้ น่ารัก
ถึงจะไม่เคยรู้จักกัน ^^ ก็มีน้ำใจมากๆเลย,
ร้อนนะ อากาศตอนนั้น เลยกลางร่มแดง แฮปปี้เบิร์ดเดย์ 55+
แล้วก็ดึงร่มขึ้นลง มันส์จริงๆ เมื่อยด้วย แต่ก็เย็นดี อิอิ
อื้มจากนั้นก็นั่งกันอยู่ดีๆ เยี่ยมเหลือเกินที่รุ้ง ทราย โดนัท ออกไปซื้อข้าว
เยี่ยมมาก เพราะหลังจากนั้นเกิดเหตุกลลาหน ยืนกันอีกแล้วว อ๊ากกก
ก็เบียดกันไป เค้าก็กระเด็นไปข้างหน้าอีก -*- แต่ไม่ดีใจอะ เพราะในใจตอนนั้นคิดว่า
กระเป๋ารุ้ง กระเป๋าทรายล่ะ ของต่างๆนาๆ มันจะโดนเหยียบไหม?
พี่เจ๊นาก็เลยเรียกเค้าที่อยู่ใกล้กระเป๋ามากที่สุดช่วยๆส่งกระเป๋าไปให้พี่เค้า
จะได้ดูแลกันอยู่ข้างหน้าสุด
หลังจากนั้นประมาณ 10 นาที พวกนั้นก็กลับมา แล้วก็เบียดๆมาหา
แล้วก็ได้นั่งกันอีกครั้งหนึ่ง แต่โดนดันมาไกลอีกแล้ว~
ข้าวที่ไอ้รุ้งซื้อมา จะแตกมิแตกแล่ ไอ้รุ้งก็จะร้องไห้ สงสารมันนะ
แต่ช่วยอะไรไม่ได้เค้ายังเอาตัวเองไม่รอดเลย
สุดท้ายก็ได้คือ กำลังจะกินข้าวกัน ให้ตาย ยืนอะเกน
ถุงข้าวก็ถืออยู่ โดนเบียด อ๊ากก มันก็เลยแตก แล้วก็ถุงก็ขาดด้วย
แบบตอนนั้น โอ้โหยย อะไรกันวะเนี่ย ข้าวพี่ๆเพื่อนๆ อ๊ากกก
ก็เลยไม่สนใจสภาพตัวเองและ
หอบข้าวเน่าๆไปให้พี่สต๊าฟ ทิ้งหมด
กินกันไม่ได้แล้ว หลงหายกันไปหมดแล้ว
กว่าจะรับได้ แม่ง -*-
โทษทีเหอะ ทำงานเร็วๆน่ะเป็นมั้ยคะ!
แน่นอน ไอ้ถุงที่แตกนะ ข้าวมันก็ร่วงลงมา
อยากจะร้องไห้ จะทำไงเด่ นั่งก็นั่งไมได้ อะไรกันนี้?
ด้วยความไม่คิดอะไรอีกแล้วมือโกยเศษข้าวใส่ถุงที่แว่บเห็น
แล้วก็ค่อยๆโกยขยะต่างๆนานา
อะไรบ้างไม่ทราบ ทิชชู่ เปลือกนู่นเปลือกนี่
ร้องเท้า ก็เก็บใส่ถุงไปหมด ขวดน้ำ บลาๆ
ไม่ได้จะเป็นคนดีอะไรหรอก แต่คนมันนั่งไม่ได้นี่
เราเก็บได้ก็เก็บ เหมือนคนบ้ามากอะ -*-
จากนั้นก็ค่อยเบียดๆตัวไปตะตะโกนบอก
หลบให้หน่อยน้า นี่ขยะ เดี๋ยวมันหล่นใส่หัวว
พี่สต๊าฟ เอาไปให้หน่อยค่ะ!!! แลวพี่แกก็ไม่จัดการ -*-
พี่คนข้างๆบอกว่าให้โยนไปๆ ไอ้เราก็เชื่อ
โยนไป ขวดน้ำกลิ้งไปที่ที่นั่งวีไอพี = =
ไอ้สต๊าฟแอนท์การ์ดเริ่มเห็น ยังมาทำหน้าดุใส่อีก
ก็เลยบอกว่า ขอโทษจริงๆ
แต่ขยะเยอะมาก นั่งกันไม่ได้ ต้องช่วยกันเก็บ
พี่ไม่ยอมหันมา หนูถือไม่ไหวแล้ว~~~
เค้าก็เออๆ ลองดุอีกดิ มาเก็บขยะเองเลยไป๊
ขอไม้ม็อปก็ไม่มี ขอผ้าอะไรสักอย่างก็ไม่มี ให้ตายยย
มีคนส่วนที่เห็นแก่ตัวเยอะอยู่ คือมีคนเป็นลม อะแน่นอน
พอเป็นลม ไอ้คนเลวๆก็เบียดกันเข้ามาอีก ดันให้คนที่เป็นลมออกไป
แล้วตัวเองจะอยู่ข้างหน้า เลวมาก -*-
แต่ตรงกันข้าม คนที่น่ารักก็น่ารักนะ
ช่วยกันแหวกที่ให้คนเป็นลมได้ออกไป (ยากเย็นมากนะปกติแล้ว)
แล้วเหตุการณ์ก็เลวร้ายขึ้นอีกเมื่อฝนตก
สนุกเลยสิที่นี้ เปียกกันทั่วหน้า
กลิ่นหมี่เกี๊ยว อะไรไม่รู้ลอยมา
น้ำหฃก็ท่วม รองเท้าแฉะ แบบ โอ้โหยย ใกล้เน่า!
คนที่พารากอนก็มองกันประหนึ่งมองสัตว์ในกรง
แต่ว่าเราก็ดังเดิม ยืนคุยกันกับแคส (กลุ่มใหม่อีกแล้ว)
ยืนๆคุยกันไปสนุกสนานฮาเฮ
ตอนนี้อยู่ข้างหลังเลย หลังกลางๆ ตรงแจ-มิค
เพื่อนหายเรียบร้อย อยู่ข้างหน้ากันหมดมั้ง
อยู่กับพี่ตุ้ม หรืออะไรสักอย่าง 55+
จับมือกันแบบ โอ้ รอเวลา T^T
เอ้อ จะบอกว่าตอนนั้น ถุงขยะสต๊อก 3 ก็ถืออยู่
แบบจะถือไม่ไหวแล้ว โดนเบียด ล้ามากกกก
แล้วก็ไม่มีทางเดินไปข้างหน้าได้อีกแล้วด้วย
ก็จะร้องไห้อยู่ เพราะมองไม่เห็นอะไรเลยอะ
พอฝนหยุดตก ก็ประมาณ 16.00 สี่โมง งืม
ก็คุยๆกันรอบด้านว่าอีกไม่นานดงบังก็จะมาแล้ว~
อดทนหน่อยๆ ก็คุยกันไป
จากนั้นนี่ไม่นั่งอีกเลยอะ -*- เมื่อยอยู่ ถุงขยะก็ถืออยู่
โอ้ยยย จะไม่ไหวแล้ว นิ้วชาไปแล้วอะ
ถุงมันค่อนข้างหนัก เพราะมีขวดน้ำด้วย
เหนื่อยมากกก เหนื่อยจะเป็นลม อัดกันสุดๆ
เพราะดงบังใกล้จะมา ก็สร้างกระแสกันใหญ่
ดันกัน กรี๊ดกันไม่มีสาเหตุ
แล้วก็ช่วยกันตะโกน ดงบังชินกิ ดงบังชินกิ!!
เค้าก็โดนดันๆๆๆๆ ดันไปเรื่อยๆ ได้ไปอยู่ข้างหน้าอีกครั้ง (งงค่ะ!)
ดันไปทางมิคเซียอะ แบบ อ๊ากกก มาอยู่ดี เว่อร์มากก งงด้วย
จากนั้นจอใหญ่ก็มีดงบังลงมาจากรถตู้
ยุนออกมา เห็นแล้วน้ำตาแทบร่วง โอ้ย ยุนโฮๆๆๆ
ดงบัง พวกพี่อยู่นี่แล้วววว
พอเห็นเซียแทบจะสำลักน้ำฝนที่ปลายผม (เวอร์ๆ - -)
จริงๆก็เห็นอยู่หรอกว่าเปลี่ยนทรงแล้ว,
แต่แบบ อึ้งอะดิ ทำไมแต่งตัว... 555+
น่ารักมากกกกกกกกก คิขุสุดๆ ติงต๊อง เหมือนเด็กเลย
ปลื้มเธอสุดๆ T^T อะไรจะน่ารักแบบเน้
พอขึ้นมาบนเวที ก็ไม่ค่อยได้ยืนเสียงอะ เสียงไม่ค่อยดังเลย
ลำโพงมีปัญหา อยากตาย เฮือกกก ไม่ค่อยได้ยินเสียง
เห็นแต่หน้าก็โอเคแล้วแหละ
สวัสดีแครบ สวัสดีขับเสร็จแล้วก็สัมภาษณ์ ไม่ค่อยรู้เรื่องอะ}
แต่เห็นมิคตอนโขกหัวลงกับโต๊ะ ตอนแรกไม่รู้ว่าพูดไร ฟังไม่ชัด
พี่ข้างๆก็บอกว่ามิคบอกว่า “อย่าแอ๊บแบ๊ว” 55+
ก็กวาดตาไปทางแจยุนมิน แจขาว ขาวเนียนมาก อยากลองจับสุดๆ
รัศมีแบบ เว่อร์อะ ขาวจริงๆ หัวทองโดน เด่นมากก
อิจฉาพ่อสุดๆ พ่อเห็นดงบังด้วย พ่อบอกว่าดงบังหยุดถ่ายรุปกัน ก็เลยยืนดูอยู่
หัวทองๆผ่านพ่อไป ฮิยะฮ่าๆๆ กลับมาที่ลานๆๆๆ
มินจะหล่อไปไหนอะ T^T หล่อมากก สูง ดูดีโคตรๆๆๆๆๆๆๆ กว่าในคอมพ์อีกอะ(ทั้งที่ปกติแทบจะทุบคอมพ์เค้าไปหาเธออยู่แล้ว ก๊ากก)
ยุน เหอๆ จะพูดไงดี เธอ เอิ่ม มาดนายแบบสุดๆ สูงหล่อ โฮ้ย~~
ตอนเห็นคนแรกในจอยักษ์ จะร้องไห้อะ T^T
แล้วเธอก็กลับเข้าไป เห็นหลังไวๆของมิน-แจ
แจเห็นหัว มินห็นหลังอะ สูงอะนะ -*-
แต่มีความสุขมากเลย ได้เจอแบบนี้อะ หายเหนื่อยอยู่เหมือนกัน
แต่ก็ยังเจ็บฟังอยู่เนี่ย เอวก็ปวดเล็กน้อย ~~
ดงบังรู้สึกว่าจะมีความสุขนะ เพราะยิ้มแย้มตลอดเวลา
น่ารักกันดีอะ ^^ มินชมเราใหญ่เลยชิมิ เห็นสัมภาษณ์ ก๊าก~
โอ้ย สามหน้าเอสี่ -*- เก็บไว้อ่านเล้นเป็นความทรงจำ วู้วววว
Credit : Pingbook (ถ่ายแจ่มได้ใจมากค่ะ!)
จะเริ่มค่อยๆเล่าตั้งแต่แรกนะ!
ออกจากบ้านตัวเองเวลา 6.15 นาที ไปรับพวกเพื่อน 6.30
แต่เลทถึงประมาณ 6.50
ด้วยความสะเพร้าไม่น่าให้อภัย ลืมป้ายทั้งหมด ที่สูบลมลูกโป่งด้วย!
จะบ้าตาย เลยได้ออกจาชลบุรีประมาณ 7.10 = =
ขอโทษจริงๆสำหรับตรงนี้ เค้าตื่นเต้นมากไปหน่อย ทำให้ทุกคนเดือดร้อน ...
พอครึ่งทาง ก็เปิดคอน Heart Mind And Soul ดูเล่น เคิ่กกก ><
จากนั้นก็ไปจอดรถหน้าสยามดิสคัฟฯ ซอยเคโรโระ
(เหมือนจะเคโรโระมันทุกซอย?)
ก็ออกมาจากรถด้วยความบ้ามหาศาล - -
หอบหนม หอบน้ำ เตรียมกิน เตรียมบ้าอย่างเต็มที่
เสร็จแล้วก็ไปหาโดนัท เจอพี่พลอยแอนท์พี่เกรฟ
แล้วก็พากันเดินไปประตูทางเข้าไปหาพี่เจ๊นา~~
แน่นอน คนเยอะชิบ! นี่ถึงนั้นตอนประมาณ 9.00 โมง ได้มั้ง
แล้วอยู่ดีๆเข้าก็เปิดให้เข้าไปนิดนึง แล้วก็กักกันต่อ ให้เราเห็นพื้นที่บูธลางๆ
โดนดัน โดนเบียด แค่นั้นก็แทบตายแล้ว กรูไม่เคยเจออย่างนี้ ย๊ากก
แต่ไม่เป็นไร แค่นี้ทนได้ ไหวแน่นอน~~
ไหว เออ ไหว -*- แต่รอจนถึง 10 โมงอะ
ตากแดด เบียดค่อนข้าง รอถึง 10 โมง!
กว่าจะได้เข้าไป พอเข้าไปคนก็เยอะแล้วอะ ขนาดอยู่ค่อนข้างหน้า
เพราะเค้าปล่อยคนจากฝั่งนู้นมาก่อนน่ะนะ
ที่แย่มากคือ ทีมงานขายบัตร ขายของตรงนั้นไม่คิดเลยว่ามันเบียดเกินไป
แนะนำว่า เอาบูธออกไป จะเยี่ยมมากๆๆ มันจะไม่เบียดเสียดกันขนาดนี้อะ - -
อื้ม ก็เบียดๆกันๆกันไป พี่เจ๊นา แล้วก็พี่..อะไรนะ ชื่อไรไม่รู้อะ พี่เค้าดึงเค้าไปข้างหน้า
ซึ่งอยู่ตรงประมาณ แจ-มิน ประมาณนั้น ข้างหน้าๆ
ปลื้มมาก เราจะได้ดูดงบังใกล้ อ๊ากกกก
หลังจากนั้น 30 นาที ก็สงบลง ทุกๆคนค่อยๆนั่งกันอย่างเรียบร้อย
แต่ก็เบียดอยู่ดี 55+
ที่ประทับใจคือ หันไปทางไหนก็คุยกันได้หมด
มันส์สะเด็ด คุยแล้วคุยอีก เล่านู้นเล่านี้ 55+
แคสสิโอเปียน่ารักมากกก คนไทยก็งี้ น่ารัก
ถึงจะไม่เคยรู้จักกัน ^^ ก็มีน้ำใจมากๆเลย,
ร้อนนะ อากาศตอนนั้น เลยกลางร่มแดง แฮปปี้เบิร์ดเดย์ 55+
แล้วก็ดึงร่มขึ้นลง มันส์จริงๆ เมื่อยด้วย แต่ก็เย็นดี อิอิ
อื้มจากนั้นก็นั่งกันอยู่ดีๆ เยี่ยมเหลือเกินที่รุ้ง ทราย โดนัท ออกไปซื้อข้าว
เยี่ยมมาก เพราะหลังจากนั้นเกิดเหตุกลลาหน ยืนกันอีกแล้วว อ๊ากกก
ก็เบียดกันไป เค้าก็กระเด็นไปข้างหน้าอีก -*- แต่ไม่ดีใจอะ เพราะในใจตอนนั้นคิดว่า
กระเป๋ารุ้ง กระเป๋าทรายล่ะ ของต่างๆนาๆ มันจะโดนเหยียบไหม?
พี่เจ๊นาก็เลยเรียกเค้าที่อยู่ใกล้กระเป๋ามากที่สุดช่วยๆส่งกระเป๋าไปให้พี่เค้า
จะได้ดูแลกันอยู่ข้างหน้าสุด
หลังจากนั้นประมาณ 10 นาที พวกนั้นก็กลับมา แล้วก็เบียดๆมาหา
แล้วก็ได้นั่งกันอีกครั้งหนึ่ง แต่โดนดันมาไกลอีกแล้ว~
ข้าวที่ไอ้รุ้งซื้อมา จะแตกมิแตกแล่ ไอ้รุ้งก็จะร้องไห้ สงสารมันนะ
แต่ช่วยอะไรไม่ได้เค้ายังเอาตัวเองไม่รอดเลย
สุดท้ายก็ได้คือ กำลังจะกินข้าวกัน ให้ตาย ยืนอะเกน
ถุงข้าวก็ถืออยู่ โดนเบียด อ๊ากก มันก็เลยแตก แล้วก็ถุงก็ขาดด้วย
แบบตอนนั้น โอ้โหยย อะไรกันวะเนี่ย ข้าวพี่ๆเพื่อนๆ อ๊ากกก
ก็เลยไม่สนใจสภาพตัวเองและ
หอบข้าวเน่าๆไปให้พี่สต๊าฟ ทิ้งหมด
กินกันไม่ได้แล้ว หลงหายกันไปหมดแล้ว
กว่าจะรับได้ แม่ง -*-
โทษทีเหอะ ทำงานเร็วๆน่ะเป็นมั้ยคะ!
แน่นอน ไอ้ถุงที่แตกนะ ข้าวมันก็ร่วงลงมา
อยากจะร้องไห้ จะทำไงเด่ นั่งก็นั่งไมได้ อะไรกันนี้?
ด้วยความไม่คิดอะไรอีกแล้วมือโกยเศษข้าวใส่ถุงที่แว่บเห็น
แล้วก็ค่อยๆโกยขยะต่างๆนานา
อะไรบ้างไม่ทราบ ทิชชู่ เปลือกนู่นเปลือกนี่
ร้องเท้า ก็เก็บใส่ถุงไปหมด ขวดน้ำ บลาๆ
ไม่ได้จะเป็นคนดีอะไรหรอก แต่คนมันนั่งไม่ได้นี่
เราเก็บได้ก็เก็บ เหมือนคนบ้ามากอะ -*-
จากนั้นก็ค่อยเบียดๆตัวไปตะตะโกนบอก
หลบให้หน่อยน้า นี่ขยะ เดี๋ยวมันหล่นใส่หัวว
พี่สต๊าฟ เอาไปให้หน่อยค่ะ!!! แลวพี่แกก็ไม่จัดการ -*-
พี่คนข้างๆบอกว่าให้โยนไปๆ ไอ้เราก็เชื่อ
โยนไป ขวดน้ำกลิ้งไปที่ที่นั่งวีไอพี = =
ไอ้สต๊าฟแอนท์การ์ดเริ่มเห็น ยังมาทำหน้าดุใส่อีก
ก็เลยบอกว่า ขอโทษจริงๆ
แต่ขยะเยอะมาก นั่งกันไม่ได้ ต้องช่วยกันเก็บ
พี่ไม่ยอมหันมา หนูถือไม่ไหวแล้ว~~~
เค้าก็เออๆ ลองดุอีกดิ มาเก็บขยะเองเลยไป๊
ขอไม้ม็อปก็ไม่มี ขอผ้าอะไรสักอย่างก็ไม่มี ให้ตายยย
มีคนส่วนที่เห็นแก่ตัวเยอะอยู่ คือมีคนเป็นลม อะแน่นอน
พอเป็นลม ไอ้คนเลวๆก็เบียดกันเข้ามาอีก ดันให้คนที่เป็นลมออกไป
แล้วตัวเองจะอยู่ข้างหน้า เลวมาก -*-
แต่ตรงกันข้าม คนที่น่ารักก็น่ารักนะ
ช่วยกันแหวกที่ให้คนเป็นลมได้ออกไป (ยากเย็นมากนะปกติแล้ว)
แล้วเหตุการณ์ก็เลวร้ายขึ้นอีกเมื่อฝนตก
สนุกเลยสิที่นี้ เปียกกันทั่วหน้า
กลิ่นหมี่เกี๊ยว อะไรไม่รู้ลอยมา
น้ำหฃก็ท่วม รองเท้าแฉะ แบบ โอ้โหยย ใกล้เน่า!
คนที่พารากอนก็มองกันประหนึ่งมองสัตว์ในกรง
แต่ว่าเราก็ดังเดิม ยืนคุยกันกับแคส (กลุ่มใหม่อีกแล้ว)
ยืนๆคุยกันไปสนุกสนานฮาเฮ
ตอนนี้อยู่ข้างหลังเลย หลังกลางๆ ตรงแจ-มิค
เพื่อนหายเรียบร้อย อยู่ข้างหน้ากันหมดมั้ง
อยู่กับพี่ตุ้ม หรืออะไรสักอย่าง 55+
จับมือกันแบบ โอ้ รอเวลา T^T
เอ้อ จะบอกว่าตอนนั้น ถุงขยะสต๊อก 3 ก็ถืออยู่
แบบจะถือไม่ไหวแล้ว โดนเบียด ล้ามากกกก
แล้วก็ไม่มีทางเดินไปข้างหน้าได้อีกแล้วด้วย
ก็จะร้องไห้อยู่ เพราะมองไม่เห็นอะไรเลยอะ
พอฝนหยุดตก ก็ประมาณ 16.00 สี่โมง งืม
ก็คุยๆกันรอบด้านว่าอีกไม่นานดงบังก็จะมาแล้ว~
อดทนหน่อยๆ ก็คุยกันไป
จากนั้นนี่ไม่นั่งอีกเลยอะ -*- เมื่อยอยู่ ถุงขยะก็ถืออยู่
โอ้ยยย จะไม่ไหวแล้ว นิ้วชาไปแล้วอะ
ถุงมันค่อนข้างหนัก เพราะมีขวดน้ำด้วย
เหนื่อยมากกก เหนื่อยจะเป็นลม อัดกันสุดๆ
เพราะดงบังใกล้จะมา ก็สร้างกระแสกันใหญ่
ดันกัน กรี๊ดกันไม่มีสาเหตุ
แล้วก็ช่วยกันตะโกน ดงบังชินกิ ดงบังชินกิ!!
เค้าก็โดนดันๆๆๆๆ ดันไปเรื่อยๆ ได้ไปอยู่ข้างหน้าอีกครั้ง (งงค่ะ!)
ดันไปทางมิคเซียอะ แบบ อ๊ากกก มาอยู่ดี เว่อร์มากก งงด้วย
จากนั้นจอใหญ่ก็มีดงบังลงมาจากรถตู้
ยุนออกมา เห็นแล้วน้ำตาแทบร่วง โอ้ย ยุนโฮๆๆๆ
ดงบัง พวกพี่อยู่นี่แล้วววว
พอเห็นเซียแทบจะสำลักน้ำฝนที่ปลายผม (เวอร์ๆ - -)
จริงๆก็เห็นอยู่หรอกว่าเปลี่ยนทรงแล้ว,
แต่แบบ อึ้งอะดิ ทำไมแต่งตัว... 555+
น่ารักมากกกกกกกกก คิขุสุดๆ ติงต๊อง เหมือนเด็กเลย
ปลื้มเธอสุดๆ T^T อะไรจะน่ารักแบบเน้
พอขึ้นมาบนเวที ก็ไม่ค่อยได้ยืนเสียงอะ เสียงไม่ค่อยดังเลย
ลำโพงมีปัญหา อยากตาย เฮือกกก ไม่ค่อยได้ยินเสียง
เห็นแต่หน้าก็โอเคแล้วแหละ
สวัสดีแครบ สวัสดีขับเสร็จแล้วก็สัมภาษณ์ ไม่ค่อยรู้เรื่องอะ}
แต่เห็นมิคตอนโขกหัวลงกับโต๊ะ ตอนแรกไม่รู้ว่าพูดไร ฟังไม่ชัด
พี่ข้างๆก็บอกว่ามิคบอกว่า “อย่าแอ๊บแบ๊ว” 55+
ก็กวาดตาไปทางแจยุนมิน แจขาว ขาวเนียนมาก อยากลองจับสุดๆ
รัศมีแบบ เว่อร์อะ ขาวจริงๆ หัวทองโดน เด่นมากก
อิจฉาพ่อสุดๆ พ่อเห็นดงบังด้วย พ่อบอกว่าดงบังหยุดถ่ายรุปกัน ก็เลยยืนดูอยู่
หัวทองๆผ่านพ่อไป ฮิยะฮ่าๆๆ กลับมาที่ลานๆๆๆ
มินจะหล่อไปไหนอะ T^T หล่อมากก สูง ดูดีโคตรๆๆๆๆๆๆๆ กว่าในคอมพ์อีกอะ(ทั้งที่ปกติแทบจะทุบคอมพ์เค้าไปหาเธออยู่แล้ว ก๊ากก)
ยุน เหอๆ จะพูดไงดี เธอ เอิ่ม มาดนายแบบสุดๆ สูงหล่อ โฮ้ย~~
ตอนเห็นคนแรกในจอยักษ์ จะร้องไห้อะ T^T
แล้วเธอก็กลับเข้าไป เห็นหลังไวๆของมิน-แจ
แจเห็นหัว มินห็นหลังอะ สูงอะนะ -*-
แต่มีความสุขมากเลย ได้เจอแบบนี้อะ หายเหนื่อยอยู่เหมือนกัน
แต่ก็ยังเจ็บฟังอยู่เนี่ย เอวก็ปวดเล็กน้อย ~~
ดงบังรู้สึกว่าจะมีความสุขนะ เพราะยิ้มแย้มตลอดเวลา
น่ารักกันดีอะ ^^ มินชมเราใหญ่เลยชิมิ เห็นสัมภาษณ์ ก๊าก~
โอ้ย สามหน้าเอสี่ -*- เก็บไว้อ่านเล้นเป็นความทรงจำ วู้วววว
เอ๊ะ วันนี้วันเกิดด๊องๆ อ่า สุขสันต์วันเกิดนะพ่อปลาน้อย ><
มีความสุขเน้อๆ ^^
วันนี้พอและ สามหน้ากระดาษเลยนะเนี่ย ยาวโคตร = =
รักดงบังเพิ่มขึ้นเป็นล้านๆๆๆ เท่า ย๊ากกกกกกกกกกกกก
edit @ 15 Oct 2007 10:13:09 by TrueLight